|
Wiosenna formacja Akcji Katolickiej Diecezji Rzeszowskiej Dnia 6 marca 2010 roku w Parafii św. Michała Archanioła w Rzeszowie odbyło się spotkanie formacyjne członków Akcji Katolickiej Diecezji Rzeszowskiej, które poprzedziła Eucharystia pod przewodnictwem ks. Jana Szczupaka – Kanclerza Kurii Rzeszowskiej. W koncelebrze uczestniczyli m.in. Asystent Diecezjalny ks. Stanisław Potera, ks. dr Paweł Synoś oraz wielu księży - Asystentów Dekanalnych. W homilii ks. dr Paweł Synoś, nawiązał do przypowieści o synu marnotrawnym. Każdy z nas powinien odnaleźć samego siebie, w osobie syna jak również w osobie Ojca, upodobniać się do Miłosiernego Ojca -podkreślił ks. Synoś. Tak jak młodszy syn, człowiek doświadcza grzechu, odchodzi z domu Ojca, idzie za złudnym szczęściem. Człowiek - każdy człowiek - jest tym synem marnotrawnym: owładnięty pokusą odejścia od Ojca, by żyć niezależnie; ulegający pokusie; samotny, zniesławiony, wykorzystany, gdy próbuje zbudować świat tylko dla siebie; w głębi swej nędzy udręczony jest pragnieniem powrotu do jedności z Ojcem. Opuszczając Boga człowiek marnieje, karłowacieje, traci godność. Ile razy mówi: powstanę, wrócę? Spójrzmy na swoje wnętrze dokonując rachunku sumienia. Ojciec cieszy się każdym odnalezionym dzieckiem, ważne jest to "że mamy przeświadczenie, iż mamy gdzie wracać" - do Miłosiernego Ojca. Czy nie utożsamiamy się czasem ze starszym synem, który jest pobieżnie dobry? Czy nie ma w nas chłodnego spojrzenia syna ("..twój syn, a nie mój brat..") ? Czy zbyt szybko nie przekreślamy ludzi? Czy w tych którzy nadwyrężyli Bożego dobra nie odnajdujemy siebie? Mamy stać się jak Ojciec z przypowieści, mamy naśladować Boga, w jego dobroci. To właściwa droga chrześcijanina. Jan Paweł II w encyklice poświęconej miłosierdziu Dives in Misericordia (Bóg bogaty w miłosierdzie) nazywa Ewangelię Łukaszową "Ewangelią miłosierdzia". Bóg w swej hojności sam siebie ograniczył – nie narzucając nam nic – daje wolność jak mówi Benedykt XVI ,"nie zabierając nic; daje nam wszystko". Ojciec z przypowieści to Bóg, który nigdy nie traci nadziei na nawrócenie się człowieka, człowieka który odszedł od wiary i wydaje się być stracony. Bóg wypatruje powrotu syna, gdy powróci, przygarnia go do serca i zastawia stół dla uczczenia ponownego spotkania, w którym Ojciec i bracia świętują pojednanie. Dzisiaj, kiedy w zastraszający sposób szerzy się egoizm, obojętność i znieczulica serc, jakże potrzeba odnowionej wrażliwości na człowieka, na jego biedy i cierpienia. Świat woła o miłosierdzie. Bóg przypomina nam, że jest pełen miłosierdzia. Kościół wyznaje i głosi miłosierdzie Boże, ludzie nieustannie powinni przybliżać się do Boga, do zdroju Miłosierdzia Bożego poprzez stałe rozważanie Ewangelii, poprzez pokutę. Akcja Katolicka powinna trwać w zażyłości ze Słowem Bożym, poprzez systematyczną spowiedź – to podstawa nawrócenia, trzeba żyć w stanie ciągłego nawracania. Kościół stara się czynić miłosierdzie, to styl chrześcijańskiego życia, to nasze powołanie, miłość ku Bogu, ku ludziom, tak jak Pan ukierunkował miłość do nas. Jan Paweł II mówił o miłości małżeńskiej, miłości w rodzinach, o przebaczaniu, o gotowości przebaczania. Kościół odwołuje się do Miłosierdzia Bożego – wobec zła jakie nam zagraża, ma to być wielkim wołaniem, to zadanie dla Akcji Katolickiej. Przypowieść o synu marnotrawnym wyraża w sposób prosty i dogłębny rzeczywistość nawrócenia. Nawrócenie jest najbardziej konkretnym wyrazem działania miłości i obecności miłosierdzia w ludzkim świecie. W swoim właściwym i pełnym kształcie miłosierdzie objawia się jako dowartościowywanie, jako podnoszenie w górę, jako wydobywanie dobra spod wszelkich nawarstwień zła, które jest w świecie i w człowieku. Podsumowując ks. Asystent powiedział, iż należy konfrontować nasze życie z Bożym Miłosierdziem. Przyznać, że syn marnotrawny jest w nas i jest też w nas trochę ze starszego syna, a mamy naśladować Ojca, który przygarnia obu synów. Miarą Bożych rozliczeń z człowiekiem jest miłość. Kończąc Eucharystię ks. Kanclerz zwracając się do zebranych, powiedział: Rok 2010, to rok nadziei w którym mamy być świadkami miłości. Odczuwamy czym jest miłość, że jest człowiekowi konieczna. Miłość Boga jest głęboka, silna, nie istnieją słowa ludzkie by ją wyrazić. Bóg z miłości do nas wysłał swego Syna na śmierć krzyżową. "Bóg tak umiłował świat, że Syna Swego Jednorodzonego dał, aby każdy kto w Niego wierzy nie zginął, ale miał życie wieczne". Jezus przyszedł, aby dać nam udział w doskonałości życia Boga. Przyszedł, aby uczynić naszą miłość podobną do Jego, aby uczynić nas zdolnymi do miłowania Boga, w taki sposób jak On na to zasługuje. Aby uczynić nas zdolnymi do miłowania innych tak jak On nas umiłował. W tej prawdzie o miłości chcemy stać pod krzyżem aby realizować plan miłości jaki miał Bóg do człowieka. Posłał Bóg swego Syna aby pokazał jak żyć. Z miłości do Ojca, Syn poszedł na krzyż, za człowieka. Miłość Boga wypływa z rzyża, z Jego otwartego serca. Akcja Katolicka to grupa wybranych osób, podkreślił Ksiądz Kanclerz, aby realizować miłość w rodzinie, parafii, miłość okazywać kapłanom, bo to rok refleksji nad kapłaństwem. Wszyscy jesteśmy odpowiedzialni za tych którzy zostali powołani. Posłanie biskupów wpisane w jubileusz Ks. Biskupa Kazimierza Górnego, który w styczniu obchodził 25-lecie sakry biskupiej i w czerwcu będzie obchodził 50-lecie kapłaństwa – to nowe doświadczenie - pamiętajmy w modlitwach aby kapłaństwo było owocne. Musimy się mobilizować bo zło nie śpi, należy powiększać szeregi Akcji Katolickiej, wciągać młodych, mamy być głosem słyszanym, brać udział w wyborach do władzach lokalnych, samorządowych, państwowych. Celem Akcji Katolickiej jest pogłębianie formacji chrześcijańskiej, przenikanie wartościami ewangelicznymi życia społecznego, kształcenie działaczy katolickich i przygotowanie ich do aktywnego udziału w życiu publicznym. Dziś gdy pod presją stawia się prawdy wiary, konieczne jest nasze działanie – gdy stawia się prawdę o krzyżu. Współczesny świat "zaskakuje nieraz absurdalnością propozycji", dlatego tak bardzo potrzebna jest prawda o krzyżu i zmartwychwstaniu. Krzyż to symbol solidarności, gdzie niebo łączy się z ziemią. Są środowiska, które dziś bardzo nie lubią symboliki krzyża i chciałyby je eliminować za wszelką cenę, dlatego wasza obecność i troska o to, by prawda o cierpiącym Zbawcy, który łączy ludzkość z Bogiem, miała przedłużenie w życiu, jest czymś ogromnie ważnym - dodał Ksiądz Kanclerz. W rodzinach, jako rodzice, musicie ugruntowywać młodych ludzi w wierze, poprzez przekazywanie im wartości chrześcijańskich i pokazywanie im dlaczego wierzymy. Wiara musi być oparta na mocnych przekonaniach, aby młodzi potrafili się przeciwstawić naciskom współczesnej kultury. Posiadać przekonania to znaczy być całkowicie pewnym, że coś jest prawdziwe i być gotowym bronić tego bez względu na konsekwencje. Trzeba mieć otwarte serce i umysł, chrześcijanin nie może nie zauważać zła które zalewa Europę. Mamy pogłębiać refleksję swojej wiary i stawać w obronie wiary. Życzył owocnego przeżycia Wielkiego Postu i prosił o pamięć modlitewną, przekazał życzenia od Księdza Biskupa Ordynariusza. Podziękował za dar wspólnej modlitwy. Na ręce prezesów POAK ze Strażowa i Palikówki przekazał list gratulacyjny od Zarządu DIAK "...znaki czasu – rodzą potrzebę nowej ewangelizacji (Jan Paweł II) - uznanie za włączenie się w utworzenie i działalność w teatrze IMPRESJA oraz przedstawienie sztuki "Gość oczekiwany" na spotkaniu opłatkowym Akcji Katolickiej i Duszpasterstwa Nauczycieli. Po zakończeniu Mszy świętej wszyscy udali się do Domu Parafialnego, gdzie po krótkim poczęstunku odbył się wykład i przedstawione zostały sprawy bieżące. "Miłość Boga wezwaniem do miłości chrześcijańskiej" - refleksja na podstawie Encykliki Benedykta XVI "Deus Caritas est” to treść konferencji którą przedstawił ks. dr Jan Kulig WSD Rzeszów. Główne elementy tematyczne konferencji: I. Dziedzictwo Wielkiego Jubileuszu 2000 roku, II. Bóg jest Miłością – Encyklika Benedykta XVI, III. Miłość Chrystusa przynagla nas.
I. Hasło Roku Duszpasterskigo "Bądźmy świadkami Miłości" opiera się na trzech głównych punktach 1. otwarcie na miłość Boga tak, aby pokazywać entuzjazm wiary. Duszpasterze winni pomagać wiernym w odkrywaniu "Miłości, jaką jest Bóg". Powinni pomagać im w odkrywaniu na nowo "skarbów wiary", poprzez "akcentowanie ważności inicjacji chrześcijańskiej", której wielu rodzinom coraz częściej brakuje, 2. rozbudzaniu dynamizmu ewangelizacyjnego - głoszenie prawdy, że cały Kościół jest misyjny, służenie jedności chrześcijan, pomoc wiernym w odkrywaniu potencjału misyjnego, osobistego i wspólnotowego, 3. budowaniu solidarności społecznej - żyć zasadą "dla wszystkich" i "z wszystkimi", należy nie tylko "angażować się na rzecz dobra wspólnego", ale także promować dzieła charytatywnego dzielenia . List Apostolski Novo Millennio Ineunte Ojca Świętego Jana Pawła II na zakończenie Wielkiego Jubileuszu roku 2000 - Duc in altum (Łk 5,4)- Wypłyń na głębię - to wezwanie jakie kieruje do nas papież. Punktem wyjścia do rozważań podkreślił prelegent, były też słowa Jana Pawła II skierowane do całego Kościoła, jako jego zadania na całe trzecie tysiąclecie, z programem zawartym w Ewangelii i w żywej Tradycji. Mamy skupiać się wokół samego Chrystusa, którego mamy poznawać, kochać i naśladować, aby żyć w Nim i z Nim. Opowiedzenie się za Chrystusem dokonuje się w procesie kontemplowania życia Jezusa. Bycie z Jezusem, poznawanie Go i rosnąca miłość do Niego — to jedyna droga do naśladowania Go w radykalnym i roztropnym zaangażowaniu w dzieło zbawienia świata i ludzi. Bez przestawania z Jezusem, naśladowania Jezusa i coraz większej miłości do Niego, płynącej z dogłębnego poznania Jego Osoby, zaangażowanie apostolskie szybko jałowieje. W każdym człowieku jest potrzeba Boga (chcemy ujrzeć Chrystusa), poprzez miłość inni ludzie mogą zobaczyć Boga. Dziś świat potrzebuje świadków, a nauczycieli o tyle o ile są oni świadkami Jezusa. Nie pokazują innym Boga ci, którzy sami nie doświadczyli Boga, jeżeli nie kontemplują jego oblicza, aby go poznawać. Świat dziś jest zlaicyzowany, ludzie tracą nadzieję. Sługa Boży Jan Paweł II, w adhortacji apostolskiej Ecclesia in Europa, pisał o elementach gasnącej nadziei w ludziach, co dzieje się poprzez: - utratę pamięci i dziedzictwa (zdejmowanie krzyży, człowiekowi wydaje się, że wierzy ale jego wiara jest martwa), - lęk przed przyszłością, - osamotnienie, - indywidualizację (domy zamknięte przed innymi).
My członkowie AK jesteśmy posłani do takiego świata aby dawać świadectwo wiary. Jan Paweł II nawoływał abyśmy na nowo wrócili do kontemplacji Jezusa - podkreślił ksiądz prelegent. II Bóg jest Miłością – Encyklika Benedykta XVI Wiara chrześcijańska jest "uwierzeniem" w miłość Boga, ona jest główną zasadą chrześcijaństwa, na której winny opierać się nasze działania. Podstawą chrześcijaństwa jest spotkanie z osobą, to nadaje życiu nową perspektywę. Jezus powiedział: Pan Bóg nasz, Pan jest jedyny. Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą. Drugie jest to: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Nie ma innego przykazania większego od tych (Mk 12, 28–31). Przykazanie miłości powinno skłaniać nas do głębszego realizowania miłości – to świadoma odpowiedz na miłość, jaką ofiaruje nam Bóg. Miłość Boga do człowieka ucieleśniła się w Osobie Jezusa Chrystusa, w ustanowieniu przezeń Eucharystii, a zwłaszcza w Ofierze Krzyża. Prawdę tą odnajdujemy w przyjmowaniu Komunii św., która daje nam jedność z wszystkimi Chrześcijanami w jednej miłości do jednego Boga. Bez poznania Boga Miłości oraz uwierzenia w Niego i Jemu, nie ma dojrzałej wiary. Nie ma też gotowości do dawania świadectwa. Temu przekonaniu dał wyraz Sługa Boży Jan Paweł II, gdy w encyklice Redemtor hominis napisał: "Człowiek nie może żyć bez miłości. Człowiek pozostaje dla siebie istotą niezrozumiałą, jego życie jest pozbawione sensu, jeśli nie objawi mu się Miłość, jeśli nie spotka się z Miłością, jeśli jej nie dotknie i nie uczyni w jakiś sposób swoją, jeśli nie znajdzie w niej żywego uczestnictwa". Bóg wychodzi i szuka człowieka jak Ojciec Miłosierny. Ewangelia żywe Słowo, które pada na nasze serca, zmienia nas. Codziennie mamy kontemplować, medytować Oblicze Chrystusa - Chrystusa Syna, Chrystusa Cierpiącego, który nas wzywa, który na krzyżu obrócił się przeciwko sobie, z miłości do nas i za nas oddał swoje życie. III. Miłość Chrystusa przynagla nas. Św. Paweł słowem i przykładem pokazał, że jest świadkiem Miłości. Pisał: "Miłość Chrystusa przynagla nas" (2 Kor 5,14) oraz "Któż nas może odłączyć od miłości Chrystusowej?" (Rz 8,35). Pisał także: "Żyjąc prawdziwie w miłości sprawmy, by wszystko rosło ku Temu, który jest Głową - ku Chrystusowi" (Ef 4, 15). Miłość do Boga wyraża się w tym, że miłujemy bliźniego, "Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25, 40). Ojciec Święty Benedykt XVI ukazuje, iż jako ludzie wierzący jesteśmy narażeni na niebezpieczeństwa: - poprawność religijną (tzw. pobożność dla siebie), pobożność jest po to aby nie mnie było dobrze, ale innym, wykonujemy czyn miłości, lecz nie jesteśmy zadowoleni z siebie, - działanie bez miłości – Ojciec Święty odwołuje się do instytucji niosących pomoc, wszelkie działania nie mogą być oderwane od miłości, takie działanie jest działaniem dla działania, trzeba być napełnionym Bogiem, wówczas będziemy pokazywali Boga innym, miłość musi karmić się kontemplacją Chrystusa, - miłość to dar z siebie - Nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć” (Mt 20): Miłość to trwałe wychodzenie z "JA". "Bo kto chce zachować swoje życie, straci je; a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je (Mt 16, 25-26). Św. Łukasz pisze; Jezus zniża się do krzyża, z którego rodzi się życie, jak z ziarna które obumiera, rodzi się nowe życie. Mamy umierać dla braci bo Chrystus umarł za nas. Realizacja woli Boga, domaga się walki z sobą, nasze działanie jest czasem poparte pychą. Poprzez krzyż, Jezus oczyszcza nasze plany, obumierając dla siebie robię to co chce Bóg, a nie ja. Miłość Chrystusa podpowiada aby kochać, przynagla nas. Mamy przyjmować miłość od Chrystusa a potem dawać ją innym. Podsumowując, prelegent podkreślił, że Chrystusa mamy poznawać, kochać i naśladować. Prezes DIAK Janina Błażej podziękowała za bogatą treść konferencji stawiając jednocześnie pytanie: "Co możemy zrobić by być świadkami miłości i stanąć przy krzyżu Chrystusowym? «Żyć miłością i w ten sposób sprawić, aby Boże światło dotarło do świata» jak rozważamy w Encyklice Benedykta XVI, Deus caritas est - podkreśliła Prezes. W czasie dyskusji padały pytania "m.in. dot. ważności Mszy św. (nurtujące młodzież) - Msz św. jest współczesną Golgotą, jest źródłem łask, jest sercem katolicyzmu. POAK Św. Judy Tadeusza nt. zasad wiary, nadziei i miłości oraz roli odpustów w życiu katolika. POAK Nowy Żmigród nt. problemów ludzi z tzw. marginesu, jak pomagać - Tak jak Jezus idźmy do ludzi najuboższych, to jest wymagające. POAK Bzianka – dot. bezrobotnych, jak pomagać, stwarzać warunki pracy – bądźmy pracodawcami chrześcijańskimi, to wyzwanie. POAK Boguchwała – dot. ustawy o przemocy w rodzinie - Prezes KIAK Halina Szydełko - KIAK podjął działania, zebrano ok. 17 tyś. podpisów przeciw ustawie, prace nad nią zostały wstrzymane. Pani Prezes poinformowała o kongresie V Europejskie Spotkanie Forum Akcji Katolickiej 6-9 maja 2010 Kraków-Częstochowa "Chleb, życie, pokój, wolność’’. Prezes Janina Błażej wspomniała o rekolekcjach AK w Myczkowcach 24-25 kwietnia 2010, pielgrzymce na Jasną Górę 26 czerwca 2010. Utrata pamięci to też handel w niedzielę podkreśliła. Ksiądz Asystent Stanisław Potera, podsumowując, pokreślił ważność takich spotkań, w wymiarze formacji, działania, i modlitwy. Działanie Akcji Katolickiej to jak postawy Marty i Marii – akcja i medytacja. Mamy tworzyć prawidłowe postawy, dziś gdy zagrożona jest rodzina, życie. To czas dla nas, nie unikajmy spraw społecznych, weźmy w swoje ręce naszą Polskę. Króluj nam Chryste! Przygotowała Małgorzata Jaworska 
|
Z życia DIAK 
