Konferencja Episkopatu Polski w sprawie in vitro Drukuj Email

KONFERENCJA EPISKOPATU POLSKI W SPRAWIE IN VITRO

     "Zabieramy głos w trosce o niepomijanie poważnych racji moralnych oraz o uszanowanie stanowiska ludzi uznających prawo do obrony życia każdego człowieka za normę nadrzędną" - napisali arcybiskupi Józef Michalik i Henryk Hoser oraz biskup Kazimierz Górny.

     Adresatami listu przewodniczącego Episkopatu i przewodniczących Zespołu Ekspertów KEP ds. Bioetycznych i Rady ds. Rodziny są: prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, marszałkowie Sejmu i Senatu, premier oraz przewodniczący klubów parlamentarnych i sejmowych komisji - zdrowia oraz polityki społecznej i rodziny.   List ten został przekazany adresatom 18 października.

     Przekazujemy tekst dokumentu:

 Warszawa, 18 października 2010 r.        

 Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Pan Bronisław Komorowski

      Szanowny Panie Prezydencie, Wobec ponownego podjęcia przez Sejm sprawy regulacji prawnej metody in vitro, zabieramy głos w trosce o niepomijanie poważnych racji moralnych oraz o uszanowanie stanowiska ludzi uznających prawo do obrony życia każdego człowieka za normę nadrzędną. Pragniemy przestrzec przed uchwaleniem ustaw dopuszczających rozwiązania prawne, które są nie do pogodzenia zarówno z obiektywnymi racjami naukowymi o początku biologicznego życia człowieka, jak też z jednoznacznymi wskazaniami moralnymi, płynącymi z Dekalogu i Ewangelii, które przypomina Kościół.

  1. Metoda in vitro powoduje ogromne koszty ludzkie, jakie są z nią związane. Dla urodzenia jednego dziecka dochodzi w każdym przypadku do śmierci, na różnych etapach procedury medycznej, wielu istnień ludzkich. Jeszcze więcej zarodków poddanych jest zamrożeniu. Nauka i wiara podkreślają, że od momentu poczęcia mamy do czynienia z człowiekiem, ludzką osobą w fazie embrionalnej.

  2. Procedura zapłodnienia in vitro ma wciąż nie do końca zbadane skutki dla dzieci poczętych tą metodą. Coraz liczniejsze badania pokazują, że skutkiem tej procedury jest mniejsza odporność, wcześniactwo, niedowaga, powikłania, a także częstsza zapadalność na rozmaite schorzenia genetyczne. Metoda ta jest więc zwyczajnie niebezpieczna dla dzieci poczętych przy jej pomocy.

  3. Zapłodnienie in vitro to młodsza siostra eugeniki - rzekomo procedury medycznej - o najgorszych skojarzeniach z nie tak odległej historii. Procedura zapłodnienia pozaustrojowego zakłada bowiem „selekcję” zarodków, która oznacza ich uśmiercenie. Chodzi o eliminację słabszych zarodków ludzkich, zdiagnozowanych jako nieodpowiednie, czyli o „eugenizm selektywny”, piętnowany wielokrotnie przez Jana Pawła II i inne autorytety.

  4. Nieobliczalne są również skutki społeczne, jakie wywołać może rozpowszechnienie metody zapłodnienia in vitro. Tak poczęte dziecko może mieć trzy matki: genetyczną (dawczynię materiału genetycznego), biologiczną (tę, która je urodziła) i społeczną (tę, która je wychowuje). Ojcostwo w przypadku metody in vitro jest jeszcze trudniejsze do określenia. Tak zwani dawcy „materiału genetycznego” bywają anonimowi, ale znane są też precedensy, że pociąga się ich do płacenia alimentów na rzecz dziecka poczętego z ich materiału genetycznego. Oddzielenie prokreacji od aktu małżeńskiego zawsze niesie ze sobą złe społeczne konsekwencje i jest szczególnie niekorzystne dla dzieci przychodzących na świat wskutek działania osób trzecich. Prawne usankcjonowanie procedury in vitro pociąga za sobą nieuchronnie redefinicję ojcostwa, macierzyństwa, wierności małżeńskiej. Wprowadza także zamęt w relacjach rodzinnych i przyczynia się do podkopania fundamentów życia społecznego.

  5. Pilną natomiast koniecznością jest uruchomienie programów zapobiegania niepłodności, której przyczyny są znane i uzależnione od ludzkich świadomych działań oraz leczenie niepłodności, którym nie jest technologia in vitro. Osoby z niej korzystające nadal pozostają niepłodne i chore.

  6. Współczując rodzinom cierpiącym z powodu braku potomstwa, wyrażamy uznanie tym wszystkim, którzy mimo osobistego dramatu starają się zachować wierność zasadom chrześcijańskiej etyki i otwierają się na przyjęcie dzieci przez adopcję.

      Wyrażamy nadzieję, że przedstawione racje staną się przedmiotem refleksji i zachęcą do obiektywizmu tych, których Naród obdarzył szacunkiem i zaufaniem na aktualnym etapie polskiej historii.

  •   + Józef Michalik Przewodniczący KEP
  •   + Kazimierz Górny Przewodniczący Rady ds. Rodziny KEP
  •   + Henryk Hoser Przewodniczący Zespołu Ekspertów KEP ds. Bioetycznych

  Otrzymują:

  •  Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
  •  Marszałek Sejmu
  •  Marszałek Senatu
  •  Prezes Rady Ministrów
  •  Przewodniczący Klubów Parlamentarnych
  •  Przewodniczący Sejmowej Komisji Zdrowia
  •  Przewodniczący Sejmowej Komisji Polityki Społecznej i Rodziny
Zmieniony ( 21.10.2010. )
 
 

Zakładki
Start
Historia
Zarząd DIAK
Statut
Z życia DIAK
Parafialne Oddziały
Modlitwa
Dokumenty
Zaproszenia
Pielgrzymki rowerowe
Galeria
Kontakt
Linki